Nieuwjaarstoespraak 2017

03-01-2017

In verbinding blijven!

Dames en heren,

Allen hartelijk welkom. Fijn dat u met ons verbonden bent, hier in het gemeentehuis en u thuis, dankzij de directe uitzending op LOS TV en dit jaar voor het eerst ook op Facebook live!

Laat ik vanavond eens beginnen met een vraag, misschien meer voor de kijkers dan de hier aanwezigen: Hebt u weleens het gevoel of het gevoel gehad dat u niet verbonden was? Voelde u zich misschien eenzaam of voelde u of jij: ik hoor er niet helemaal of helemaal niet bij?

Dat kan immers zomaar. Wij zijn als gemeente Bunschoten een hechte gemeenschap. We kennen elkaar vanuit de buurt, de school, de kerk, de sport of andere vrije-tijds-verenigingen. Al deze plaatsen van verbinding geven ons leven zin en ook daardoor hebben we zin in het leven. Maar als er dan eenzaamheid is doet dat in een hechte gemeenschap misschien nog meer pijn dan in de grote stad, waarin dat normaal wordt gevonden. Zo kan eenzaamheid worden gevoeld door ouderdom, doordat je uit een andere cultuur afkomstig bent, doordat je als jongere je niet thuis voelt bij plaatselijke gewoontes die door de ouderen juist graag in stand worden gehouden.

In een samenleving die hoog aangeschreven staat in het omzien naar elkaar moeten we extra opletten op inwoners die zich onvoldoende of niet verbonden voelen om met hen in verbinding te komen. Gelukkig zie ik als burgemeester tal van voorbeelden waarin dat ook gebeurt. De pas afgesloten periode van Kerst liet ons weer zien dat er omgezien wordt naar de minder bedeelden, door diverse acties. Acties niet alleen voor mensen en kinderen in het buitenland, die slachtoffer zijn van onbegrijpelijke wereldpolitiek of van ernstige ziektes. Maar ook acties voor de mensen om ons heen. En we waren gul, we zijn een gevende gemeenschap, ook bij opbrengsten van collecten en hulpacties. Dat mag ons blij en trots maken. En terecht. Maar het zou verkeerd zijn om het Kerstpakket 2016 als een afkoopsom te zien voor het nieuwe jaar. In 2017 kunnen we opnieuw laten zien dat we ons oprecht onderling verbonden voelen met jong en oud, met rijk en arm, met Spakenburgers en vreemden, met Nederlanders en medelanders. Ik roep elke inwoner van Bunschoten-Spakenburg, Eemdijk en Zevenhuizen op om ook in 2017 verbindingen te leggen met uw buren, met uw collega’s, met christenen, andersgelovigen en niet-gelovigen, met onze ouderen en jongeren.

Verbinding: want verbinding geeft erkenning, herkenning, samenwerking, oog voor elkaar, oog voor vriendschap en samenleven in vrede. Zo geef je aan de beste wensen voor elkaar in het nieuwe jaar, zélf actief invulling.

Misschien denkt u, ja dat begrijpen we van de burgemeester. Verbinding maken is mijn corebusiness, dat stond al in de profielschets waarop ik 10 jaar geleden werd geselecteerd als uw burgemeester. Die heeft makkelijk praten, zou u kunnen zeggen. Ik zeg dat lijkt maar zo, weet u, dat lukt mij ook niet altijd en vanzelf. Wij allemaal, ik ook, hebben de neiging om als iets wat wij dachten dat goed is toch niet lukt, te roepen: we zijn verkeerd verbonden! Met deze uitdrukking uit het verleden toen telefoongesprekken nog door een verbinder bij de PTT, de voorloper van KPN, tot stand kwamen, gingen we nog jaren verder om de schuld van verkeerde verbindingen niet bij onszelf maar bij een ander te leggen. Sorry, verkeerd verbonden dus.

Als ik kijk naar de gemeente die ik hier vertegenwoordig en de mensen die daar politiek en ambtelijk invulling aan geven, dan zie ik mensen die het moeten hebben van verbinding. En heel vaak lukt dat ook op een prachtige manier: het was en is heerlijk om samen met mensen van het eerste uur als Jacob van Diermen en Jan Schuurman na te denken over het reddingsplan van onze Museumhaven en oude bottervloot. En 2017 als het goed is een oogstjaar mag worden. Het was goed om te zien hoe samenwerking tussen gemeente en middenstand een breed gedragen Centrumvisie Spakenburg opleverde en de vruchten van de fusie van VVV, CMV en Citymarketing samen met de Bedrijven Investering Zone (BIZ) Spakenburg-Centrum een prachtig verlicht plaatje opleverde met uitzicht op meer in 2017 en volgende jaren.

En zo is er een aantal voorbeelden te noemen uit de praktijk van het afgelopen jaar. Ik ga dat uitputtend niet doen –dat wordt weer te lang-, maar het opnieuw binnenslepen van de titel MKB-vriendelijkste gemeente van de provincie Utrecht met zelf een landelijke 2e plaats, maakt trots en blij. Alle lokale ondernemers die zo positief over ons als gemeente denken: hartelijk dank!

Maar de eerlijkheid gebiedt te zeggen dat verbindingen die we graag willen leggen, niet altijd zo tot stand komen als bedoeld. Hoewel anderen over ons zeggen dat de communicatie met onze burgers over het nieuwe afvalbeleid nergens zo intensief en compleet was als in de gemeente Bunschoten, waren er ook burgers die ons lieten weten dat niet met ons eens te zijn. En dat dit beleid door de gemeenteraad is gekozen in het besef dat wij als rentmeesters Gods schepping verantwoord moeten beheren en daarnaast onze burgers hiermee worden behoed voor extreme tariefstijging, is helaas niet doorgekomen. Verkeerd verbonden.

En toen het college betrokken burgers zelfs eerder dan de raad deelgenoot maakte van het grote tekort aan huurwoningen in de sociale sector en dat er aan de raad zou worden gevraagd of een plan in hun wijk(en) als de raad die goed wilde keuren, samen met de burgers mocht worden uitgewerkt, bleek dat plan door pers, bewoners en politiek als onwerkbaar naar de prullenmand te worden verwezen. In plaats van een probleem voor onze samenleving als geheel lijkt het tekort aan sociale huurwoningen een probleem voor het bestuur alleen. Verkeerd verbonden.

En ja, juist dàn komt het erop aan om de schuld van die verkeerde verbinding niet bij een ander maar bij jezelf te leggen. Het doet dan wel pijn dat de goede bedoelingen niet zijn herkend of gewoon in twijfel worden getrokken. En dan druk ik me over sommige reacties zacht uit.

Helaas is wantrouwen naar de overheid een symptoom van deze tijd. Ja, de overheid maakt fouten en daar mag u wat van vinden, en van kritiek behoort de overheid ook te leren. In Bunschoten belijden velen nog dat de overheid er is als dienaresse Gods om goed te doen in de samenleving. Dat mag een gemeentebestuur niet hoogmoedig maken, bij dienen hoort immers nederigheid. Maar anderzijds mag ik de gebruikers van sociale media, gemeente én burgers, vragen om die media te gebruiken om waar mogelijk ook verbinding te leggen. Positieve opbouwende kritiek is welkom, maar ik vind het niet passend op een kwetsende manier over bestuurders en ambtenaren te schrijven of om zonder enig bewijs de goede intenties van onze bestuurders in twijfel te trekken. Dat is pijnlijk en ook verkeerd verbonden.

Verbinding is per definitie geen eenrichtingsverkeer. Dus hebben we ook als gemeente in 2017 weer en nog veel te doen. Onze organisatie is in ontwikkeling, in training zeg maar. Net als sporters in de gemeente Bunschoten als Angela Malestein, Aileen de Graaf, Willem, Evert en Bart Hoolwerf, zijn ook medewerkers en bestuurders van de gemeente permanent in training om te leren van gemaakte fouten, om in 2017 nog beter te presteren dan in het verleden. Onze prachtige samenleving verdient niet minder, maar nog steeds het beste.

Een speerpunt van het overheidsbeleid is uiteraard uw en onze veiligheid. Kijken we naar de doelen van ons lokaal integraal veiligheidsbeleid en de cijfers over 2016, dan maken we goede vorderingen en zijn we op de goede weg. Kijken we naar ons veiligheidsgevoel, dan is dat in 2016 behoorlijk beproefd door een aantal schokkende uitbarstingen van geweld door arbeidsmigranten van Poolse afkomst. Hoewel er geen direct verband tussen de grove onderlinge geweldsdelicten is, zit de schrik er behoorlijk in. De gemeenteraad gaf in de decembervergadering van 2016 een helder signaal af door paal en perk te stellen aan het maximum aantal arbeidsmigranten per woning. Het college heeft de taak om deze regel waar mogelijk uit voeren en te handhaven opgepakt. Toch is deze maatregel niet genoeg om vertrouwen in het onderling veilig samenleven te herstellen of zelfs maar te waarborgen. We gaan daarom onverminderd door met het maken van afspraken met uitzendorganisaties en huisvesters van arbeidsmigranten. De groep van tijdelijke arbeidsmigranten heeft daarbinnen onze bijzondere aandacht. Tegelijk proberen we ook verbindingen te leggen en te verbeteren met diegenen die zich hier blijvend vestigen en steeds meer deel gaan nemen aan onze samenleving.

Het is voor onze medelanders en nieuwe Nederlanders in deze tijd van toenemende internationale en internationale spanningen ook in Bunschoten beslist niet eenvoudig. In mijn gesprekken met diverse vertegenwoordigers van deze groepen blijkt dat vragen naar hun loyaliteit die in de landelijk media worden gesteld ook Bunschoter relaties in de buurt, op het werk, in de kroeg of bij de sportvereniging onder druk zetten. Zelfs ook van hen die al tientallen jaren onder ons wonen, werken en leven, dus zich Nederlanders en Bunschoters of Spakenburgers of Eemdijker voelen. Vanmorgen nog kreeg ik spontaan bezoek van een onder ons bekende “Dieker”. Als ik zeg dat hij in de afgelopen tijd geen fikkie heeft gestookt, maar zich in Amsterdam met vele andere vrijwilligers met lichamelijk en geestelijk verdienstelijk heeft gemaakt voor daklozen, weet u vast wel wie ik bedoel. Namens een groep burgers die elkaar ook over onze Poolse arbeidsmigranten spraken, bracht hij mij de boodschap om u iets op het hart te binden: Om zelf verbinding te maken met uw buren, van welke afkomst ook. Om ze welkom te heten, thuis te laten voelen en hen uit te leggen wat onze manier van samenleven is.

Ik had mijn toespraak en thema al klaar en wilde niet te lang worden, maar deze oproep moest er natuurlijk nog even in: blijf in verbinding met elkaar! Om onderlinge kennismaking en begrip een duwtje in de rug te geven heb ik samen met onze politie en De Boei het initiatief genomen voor Bunschoten United. Ik ben blij dat op mijn verzoek twee leden van de Turkse gemeenschap, de Syrische gemeenschap en de Poolse gemeenschap, het onderwijs door Het Kruisrak en de kerken, door middel van het IKOB, hieraan deel zijn gaan nemen. Doel is verbinding te maken tussen de bevolkingsgroepen in de gemeente Bunschoten en het ontstaan van onderlinge spanningen voor te zijn. U kent het spreekwoord dat de liefde van de man door de maag gaat. Omdat wij Spakenburgers ook van lekker eten houden, bieden deze vertegenwoordigers ons vanavond op een speciale tafel internationale hapjes aan. En bij die tafel kunt u nader kennismaken en zich verbinden met Saban Bozkurt, Ibrahim Evre, Danka Davodowic, dr. Nouri Alibrahim en zijn dochters Hesa en Esra. Bunschoters aan elkaar verbonden in Bunschoten United. Geen derde of tweede divisie, maar als het aan ons ligt speelt BU in de eredivisie!

Graag uw hartelijk applaus voor deze mensen die voorhoede willen zijn van nieuwe verbindende generaties.

Beste mensen, we zijn samen een nieuw jaar in gegaan. Anno Domini 2017, weer een jaar van onze Here. U bent met ons de grens van 2016 naar 2017 overgegaan, ieder met eigen bagage. Dat kan een zware rugzak zijn, vanwege verdriet of ernstige ziekte of beperking. Dat kan een koffer vol mogelijkheden zijn om met ieder gegeven gaven en talenten verbinding te maken met mensen in uw buurt, op uw school, binnen en buiten uw kerk, binnen uw vereniging, binnen uw werk, in de ondernemingen en in de politiek. Van onderlinge verbinding moeten we het hebben. Ik doe een beroep op u: Blijf met elkaar in verbinding!

Ik dank u allen voor goede wensen die we als gemeentebestuur, of Menny en ik persoonlijk, van u mochten ontvangen. Wederkerig wens ik u een gezond en gezegend 2017 toe met allen die u lief zijn. Of zoals sommige ouderen het nog uitdrukken:

Veul heil en zegen!

Bunschoten-Spakenburg, 2 januari 2017

Melis van de Groep

Burgemeester van de gemeente Bunschoten

Linkedin

Agenda

23-10-2017

Bezoek School met de Bijbel Eemdijk

23-10-2017

B&W-vergadering Gemeentehuis

24-10-2017

Streekbezoek koninklijk paar Eemland

24-10-2017

Interview Live studio RTV Utrecht: bezoek koningsp...