Trots op Thomas

25-11-2010

Beste mensen. Wat ben ik trots. Op Thomas van de Groep en zijn familie, de VV IJsselmeervogels en haar blauwe buren, en op onze fantastische gemeenschap.

Gemeenschap. Dat is het goede woord om aan te duiden wat ik en de toegestroomde  duizenden bezoekers van de Westmaat voelden daar aan de rode kant van ons Spakenburgse voetbalsportpark. De elfjarige Thomas vroeg een afscheidswedstrijdje van zijn D7 op het hoofdveld van zijn club. Sinds bekend werd dat die wens zou worden vervuld liepen mijn en duizenden mailboxen vol van de aansporingen om naar de Westmaat te komen op die woensdagavond 24 november 2010. En we kwamen! Om als dorpsgemeenschap onze verbondenheid te tonen en ons meeleven te uiten met ‘onze Thomas’, die zomaar ons kind, broertje, kleinkind, neefje, klasgenoot of vriendje had kunnen zijn. En om dat te tonen aan zijn ouders, broer en zusje, opa’s en oma’s. Het was hartverwarmend. “Dit kan alleen mor bie ongs”, zei een ‘vreemde’ na afloop tegen me. Ik ben trots op onze gemeenschap.

Voetbal. Een belangrijk sportief en sociaal gebeuren in onze gemeente. Niet in de laatste plaats om die twee voetbalgiganten aan de Westmaat, maar ook om de honderden jongens en meisjes, vrouwen en mannen die daar hun wekelijks plezier aan beleven. En natuurlijk om die altijddurende sportieve strijd tussen de rooien en de blauwen. Voetbal is belangrijk voor Thomas, hij genoot en geniet daarvan, vandaar zijn wens. En IJsselmeervogels haalde alles uit de kast om dat te laten gebeuren. Tot en met het eerste elftal. Met medewerking van bekende voetbalmensen als Roelof Luinge, Ronald Koeman, Wilfred Genee en Jaan de Graaf. Met medewerking van politie, brandweer en De Buugers. En met medewerking van jeugd en sfeercommissie van S.V. Spakenburg. Een voetbalfeest voor rooien, blauwen en groenen. Ik las ergens: “Dit gaat boven de kleuren”. Dit was geweldig. Ik ben trots op onze voetbalclubs.

Familie en vrienden. Binnen onze gemeente wonen veel families bij elkaar. Daarmee zijn familieleden, naast vrienden, voor veel inwoners van grote betekenis in het dagelijks leven. Ook voor Thomas, die speelt en voetbalt met zijn vriendjes en neefjes. Zij waren daar op het veld om deze wedstrijd te spelen en voor hem mogelijk te maken. Zijn familie was erbij. Zijn ouders die de afgelopen dagen niet wisten wat hen overkwam. Het was voor hen, broer en zusje en alle andere familieleden en vrienden emotioneel zwaar. Maar ze deden het voor Thomas. Dat wekt grote bewondering. Dat is liefde. Ik ben trots op zo’n familie- en vriendenkring.

Thomas. Ik heb Thomas deze zomer ontmoet. Hij woont bij ons in de buurt en ik kende hem en zijn ouders van de Petrakerk. Bij deze ontmoeting liet hij me spontaan zijn mooie kamer zien. Vol met voetbalspullen, met een verzameling shirts en ballen. Ondanks zijn ziekte en zware behandeling die hij net had ondergaan, maakte hij een niet meer te vergeten opgewekte indruk. Diep respect heb ik voor de moed en de levenslust die spreekt uit zijn wens om deze voetbalwedstrijd te mogen meemaken. Geweldig dat hij het zo goed heeft mogen meemaken. Met een hattrick nog wel als spits van zijn team. Met een indrukwekkende huldiging en ereronde met de woorden “You never Walk alone”. Kippenvel.

Geweldig dat Thomas zo kan genieten en zijn toekomst in Gods hand legt.

Ik ben apetrots op Thomas!

 

Melis van de Groep

Burgemeester

 

 

 

 

Linkedin

Agenda

01-05-2018

B&W-vergadering Gemeentehuis

03-05-2018

Overleg wijkchef Martin Valenkamp Gemeentehuis

04-05-2018

Dodenherdenking

05-05-2018

Prijsuitreiking Heel Diek Rookt Loswal Eemdijk