Regen als zegen!

23-10-2017

Wat een regenachtige dag, de laatste (vrij)dag van onze herfstvakantie. Na dagen prachtig weer in Nederland zien mopperaars hun kans schoon om vandaag hun ongenoegen weer kwijt te kunnen. Feit is echter dat we niet zonder regen kunnen. Het land zou zonder regen verdrogen en de landbouw zou niet zonder dure beregeningssystemen kunnen gedijen. Maar goed, als we er niet teveel last van hebben, kunnen we de regen wel aan.

Deze week heb ik met eigen ogen ervaren wat droogte met een land doet en dat mensen hopen op en bidden om regen. We waren namelijk op familiebezoek in Portugal, een in juni uitgestelde korte vakantie op een paradijselijk plekje in de gemeente Tabua, gelegen in de Coimbra.

Na zaterdag te hebben genoten van de prachtige natuur, die na maanden droogte ook zichtbaar schreeuwde om water, zagen we zondagmorgen op verre afstand rookwolken. Binnen enkele uren ontwikkelde zich een immense brand op de berghellingen in het oosten, terwijl er een stevige zuidoostenwind waaide. De brand kwam steeds dichterbij en ging ons op korte afstand -hemelsbreed enkele kilometers- voorbij, tot diep in de nacht de wind stil viel. Ondertussen was eerst internet, daarna de telefoon en regelmatig ook de stroom uitgevallen.

Maandagmorgen begon met een doodse stilte, een vieze brandlucht, zonsverduistering door de rook en gebrek aan informatie. Behalve dan van de tam-tam via de burgemeester, tevens hoofd van de brandweer van het plaatsje waar wij verbleven. We besloten om ons verblijf te verlaten en zo mogelijk de bewoonde wereld van Coimbra of Porto te bereiken. Maar er is te laat betrouwbare informatie beschikbaar, zodat we in Tabua strandden. Eerst in een sporthal, waar matrassen klaar lagen, eten werd uitgedeeld en informatie werd gegeven. Complimenten! Geweldige inzet van het gemeentebestuur en haar medewerkers en vrijwilligers. We voelden ons even een klein beetje als de vluchtelingen in sporthal de Kuil van het najaar van 2015.

Door een contact in de sporthal horen we dat in een pension nog een paar kamers beschikbaar zijn, zodat we de nacht daar door kunnen brengen. Onderweg zien we in de bossen rond Tabua de branden weer oplaaien. Voor we proberen te gaan slapen bidden we voor Portugal, de nabestaanden van slachtoffers, de gewonden, de brandweermannen. We bidden vooral om regen. Dat doe je normaal niet tijdens je vakantie. Maar hier besef je dat aan de angst, pijn en onzekerheid alleen door stevige regenval een einde kan komen. En in die nacht werden we wakker van het geluid van een daverende stortregen! Goddank werden de branden geblust. We konden de volgende dag afscheid nemen van de familie in Portugal, die lijf en goed gelukkig behouden hadden. En nu aan de slag gingen met opruimen en helpen van vrienden die wel schade hebben opgelopen.

Wij vertrokken naar Porto om even bij te komen voordat we huiswaarts vlogen. Wat we nooit meer vergeten zullen, ook als we hier in een plensbui nat worden, dat regen ook een zegen kan zijn!

Linkedin

Agenda

13-11-2017

Overleg politie basisteam M. Valenkamp en J. van d...

13-11-2017

Algemeen Bestuur Veiligheids Regio Utrecht Gemeen...

14-11-2017

B&W-vergadering Gemeentehuis

14-11-2017

Werkbezoek gemeente Barneveld